Odszkodowanie i zadośćuczynienie za zmarnowany urlop

adwokat rozwód wrocław
Podział majątku – czy zawsze musi być równy?
5 listopada 2018
adwokat wrocław
Umowa przedwstępna – jej funkcja i znaczenie
10 grudnia 2018
adwokat wrocław

Michalina Szlachetka – praktykanta, studentka III roku prawa UWr

Odszkodowanie i zadośćuczynienie za zmarnowany urlop

 

W ciągu ostatnich kilku lat, dzięki spadkowi cen lotów oraz zakwaterowań w atrakcyjnych turystycznych destynacjach oraz ciągłemu podnoszeniu się poziomu przeciętnych zarobków Polaków, na popularności zyskują wyjazdy (najczęściej zagraniczne), oferowane przez liczne biura podróży. Chyba każdy z nas, wybierając się na taką wycieczkę, zakłada, że będzie ona miłą odskocznią od codzienności – czasem spędzonym w komfortowych warunkach oraz bez stresów. Rzeczywistość jednak nie zawsze pokrywa się z naszymi wyobrażeniami…

Czy w sytuacji, w której jedzenie serwowane w hotelu jest nieświeże, a zagwarantowany obszerny pokój z widokiem na morze okazuje się być klitką z oknami wychodzącymi na nieestetyczne podwórko, zawiedzionym turystom przysługują jakiekolwiek prawne środki do uzyskania rekompensaty?

Prawo cywilne rozróżnia dwie podstawy, dzięki którym można ubiegać się o pieniężną rekompensatę ujemnych doświadczeń, przeżyć i strat. Pierwszą z nich jest odszkodowanie, drugą zadośćuczynienie.

W przypadku jednak zmarnowanego urlopu, podstawą prawną kierowanego przez nas roszczenia nie będą jednak przepisy Kodeksu cywilnego, ale art. 11a ust. 1 Ustawy o usługach turystycznych, który wskazuje wprost, że organizator turystyki odpowiada za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o świadczenie usług turystycznych.

Odpowiedzialność odszkodowawcza w tej sytuacji jest odpowiedzialnością za szkodę niemajątkową, co stanowi wyjątek w polskim prawie. Sąd Najwyższy w uchwale z 19.11.2010 r., sygn. akt III CZP 79/10 porządkuje tę kwestię, wskazując, że odpowiedzialność podmiotu organizującego wczasy wynika bezpośrednio z powołanego wyżej art. 11a Ustawy o usługach turystycznych, dopuszczając jej interpretację w sposób obejmujący pojęciem szkody także uszczerbek niemajątkowy w postaci „zmarnowanego urlopu”.

Kolejną podstawą do uzyskania rekompensaty jest zadośćuczynienie, odnoszące się za to do psychicznych niedogodności i cierpień, spowodowanych uchybieniami w wykonaniu zobowiązania. Przesłanką ubiegania się o zadośćuczynienie jest krzywda, urzeczywistniająca się w psychice. I tak, zadośćuczynienie przysługiwać może za przeżyty stres i zmartwienia, wynikające bezpośrednio z komplikacji, jakie stały się naszym udziałem podczas urlopu.

Co ważne, aktualnie (od 01.07.2018 r.) został wydłużony termin przedawnienia ww. roszczeń i obecnie wynosi on 3 lata. Niezależnie od powyższych wskazań, biorąc pod uwagę różnorodność możliwości w uzyskaniu świadczenia najlepszym rozwiązaniem jest skorzystanie z fachowej rady i pomocy adwokata lub radcy prawnego, którzy, jako profesjonaliści, zarekomendują nam kolejne kroki na drodze do uzyskania rekompensaty pieniężnej.

Michalina Szlachetka – praktykanta, studentka III roku prawa UWr

Dodaj komentarz